Auteur: Marjolein Broekhuisen

Aangenaam. Mijn naam is Marjolein Broekhuisen en ik ben initiatiefnemer van carrièreswitch platform The Jobfitters. Het is mijn missie om mensen te helpen een baan te vinden waar ze blij van worden. Met The Jobfitters wil ik mensen inspireren over wat er allemaal mogelijk is en praktische handvatten bieden om een switch te kunnen en durven maken. Ik werk samen met een specialistisch team om onze bezoekers en klanten te verrassen met informatieve en leuke content en relevante diensten voor als je een carrièreswitch overweegt.

In 3 stappen een actiegericht probleem definiëren

We willen allemaal met plezier naar ons werk. Toch is het tegengestelde vaak waar. Veel mensen gaan zelfs met tegenzin naar hun werk. Die mensen, en misschien ben jij ook wel zo iemand, lopen duidelijk tegen een probleem aan. Maar wat is dat probleem nou eigenlijk? En hoe kan je het oplossen?

Als je Bill Burnett en Dave Evans, de bedenkers van de populaire Life Design methode moet geloven, dan is het van wezenlijk belang om een probleem goed te definiëren voordat je er echt mee aan de slag kunt. In dit artikel nemen we je mee in een aantal stappen om van een goed gedefinieerd probleem (waar je echt iets mee kan!) naar een oplossing toe te werken.

Volg de stappen en je zult zien dat je op weg bent naar meer voldoening in je werk. En het leuke is, soms ligt een oplossing dichterbij dan je misschien zou denken.

Stap 1: Wees je bewust van ‘The Box’

Zonder dat je het misschien in de gaten hebt, zet je om jouw probleem onbewust een box heen. Je bent het op z’n Engels aan het framen. Daarmee geef je dus alles wat in de box zit een betekenis en belangrijker nog, je definieert – bewust of onbewust- ook wat er niet in de zogeheten box zit. De kunst is om je hiervan bewust te zijn en te kijken naar verschillende manieren waarop je jouw box zou kunnen reframen.

Het voorbeeld waarmee we de stappen gaan doorlopen is dat van Maaike.  Maaike werkt voor een baas die dominant is en haar geen blijk van waardering geeft voor al het harde werk dat ze doet.  Dit is haar manier om haar problemen te framen.  Maar wat is er nou écht aan de hand?

Kijk aan de hand van Maaike’s voorbeeld hoe ook jij jouw probleem kunt reframen naar iets waar je daadwerkelijk mee aan de slag kunt ?.

Stap 2: Wat is er werkelijk aan de hand?

Het doel van het volgen van deze stappen is om een Minimum Actionable Problem te definiëren. Een Minimum Actionable Problem is een probleem waar je daadwerkelijk mee aan de slag kunt om het op te lossen. De manier waarop je het framed maakt het mogelijk om oplossingen te bedenken.

Vaak zien we dat problemen…

  1. Echt geen oplossing hebben omdat de situatie nou eenmaal zo is – dit zijn zogeheten gravity problems; problemen die er nou eenmaal zijn; net zoals dat je het bestaan van zwaartekracht ook niet kunt vermijden. Het is er nou eenmaal. Dit zijn vaak situationele problemen waar je niks aan kunt doen.
  2. Ook zien we vaak dat problemen gewoon slecht geformuleerd zijn waardoor je nooit tot een goede oplossing zult komen.

Wij gaan proberen de slecht geformuleerde problemen  net zoals die van Maaike om te vormen in een Minimum Actionable Problem door het probleem beter te reframen.  

Hoe dan? Dit begint met het inzoomen op het probleem: Wat is er nou eigenlijk aan de hand?

In het geval van Maaike omschrijft ze haar baas als ‘een vervelende en gevoelloze man die totaal geen aandacht geeft aan al mijn harde werk en me ook geen enkele blijk van waardering geeft’

Schrijf voor jezelf ook op wat jij nu ervaart als het probleem waar je tegenaan loopt.

Vervolgens haal je alle onnodige drama uit je probleemstelling.  Welke vermoedelijke oplossingen, persoonlijke vooroordelen of andere emotionele elementen zitten er in jouw probleemstelling?

Als we kijken naar de probleemstelling van Maaike dan schuilt er best wat frustratie in haar probleem. Dingen als:

  1. ‘Vervelende en gevoelloze man’ – is het daadwerkelijk zo’n gevoelloze man of geeft hij Maaike gewoon niet de feedback die ze graag zou willen? En helpt het Maaike om met oplossingen te komen als ze zo’n emotioneel beladen probleem stelling heeft? Zeker niet. Probeer zo objectief mogelijk te blijven: Maaike’s baas is niet goed in het geven van Feedback maar dat maakt hem natuurlijk niet direct een vervelende en gevoelloze man. Haal dit soort ruis dus ook uit jouw probleemstelling.
  2. ‘Geen enkele blijk van waardering’ – ook hier schuilt een probleem namelijk dat Maaike ervanuit gaat dat haar baas de enige is die haar waardering kan geven voor haar werk. Maar misschien kan ze haar waardering wel elders in de organisatie zoeken…

Dus wat is er nu werkelijk aan de hand?

In het voorbeeld  van Maaike:

  • Haar baas geeft haar nauwelijks feedback
  • Ze verwacht dat ze de waardering alleen van haar baas kan krijgen terwijl er misschien ook andere bronnen zijn waar ze feedback kan ophalen.

Ok, nu is het probleem duidelijker en hebben we alle emotionele lading eruit gehaald. Kunnen we er nu een Minimum Actionable Problem van maken?

Stap 3: Definieer je Minimum Actionable Problem

Om een probleem actiegericht te maken en dus een MAP te formuleren, kan je het beste de vraag ‘hoe zou ik…’ integreren. Deze formulering biedt namelijk de ruimte om in oplossingen te denken.

In het geval van Maaike zijn er meerdere Minimum Actionable Problems mogelijk:

  1. MAP 1: Mijn baas geeft nauwelijks feedback, hoe zou ik vanuit de rest van de organisatie mijn blijk van waardering kunnen krijgen?
  2. MAP 2: Op mijn werk is er geen beleid op het geven van positieve feedback, hoe zou ik mijn voldoening uit andere bronnen kunnen halen en misschien naast mijn werk die blijk van waardering zoeken?

Als we kijken naar MAP 1 dan ontstaat er meteen al een leuke oplossingsmogelijkheid. Maaike kan haar directe teamgenoten bijvoorbeeld vragen om een 360 graden feedback formulier in te vullen. Deze zou ze zelfs naar haar manager kunnen sturen om te vragen of hij deze ook voor haar wil invullen. Als hij dit niet doet dan heeft ze alsnog de feedback van haar teamgenoten waar ze haar waardering uit kan halen.

Bij MAP 2 ontstaan er kansen juist doordat Maaike inziet dat het bedrijf waar ze werkt geen waarderings-beleid heeft. Ze beschouwt dit als een situationeel probleem- iets waar ze niks aan kan doen- een gravity probleem dus. Zodra ze dit heeft geaccepteerd ontstaat er wel gelijk een kans om die waardering dan maar buiten werk te gaan zoeken in de vorm van coaching, vrijwilligerswerk etc.

Zie je wat er dus gebeurt als je het probleem op een manier formuleert dat je er daadwerkelijk iets mee kan? Dan ontstaan er kansen en is een oplossing wellicht dichterbij dan je misschien zou denken.

Ben jij aan de slag gegaan met de bovenstaande stappen? Dan zou ik graag willen horen of het jou gelukt is om een Minimum Actionable Problem te definiëren! Laat je reactie achter onder deze blog. Ik lees elke opmerking en reageer op elke vraag en ik hoor graag van je!

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is bc164883425eacd16668abd9b1f59d39.png
Marjolein
Oprichter,
The Jobfitters

Ontdek welke bedrijfscultuur het beste bij jou past

Bij sommige organisaties zul jij floreren. Hier ga jij als persoon groeien en succesvol zijn. Het tegenovergestelde kan waar zijn bij een andere type organisatie. Hier kan jij totaal niet op je plek zitten en ga je met lood in je schoenen naartoe. Dit soort plekken zorgen ervoor dat jij je baan opzegt voordat je überhaupt iets geleerd of bereikt hebt. 

Het zoeken naar een nieuwe baan zorgt voor een hoop druk en spanning. Hierdoor stort jij je vol overgave op het sollicitatieproces en vergeet je misschien écht kritisch te kijken naar het bedrijf waar je komt te werken. 

Terwijl het toch zo ontzettend belangrijk is dat je goed onderzoekt of het bedrijf waar je solliciteert wel echt bij je past voordat je de aanbieding accepteert. 

Ik wil voorkomen dat jij in deze valkuil springt. Daarom heb ik een checklist gemaakt zodat jij kunt bepalen of het bedrijf waar je solliciteert wel goed bij je past.

Checklist: Past de organisatie bij jou?

Voordat je ergens gaat solliciteren is het verstandig om de onderstaande vragen voor jezelf te beantwoorden zodat jij ergens gaat werken waar je goed past.

☑️Wat is jouw persoonlijke missie en past dit bij de missie van de organisatie?
☑️Past de bedrijfscultuur bij jouw persoonlijkheid?
☑️Zijn de teamleden mensen met wie je graag zou willen werken?
☑️Krijg je de kans om jezelf te ontwikkelen?
☑️Wat zijn je doorgroeimogelijkheden? Hoe ondersteunt het bedrijf jouw groei?

4 verschillende bedrijfsculturen

Er zijn verschillende manieren om bedrijfsculturen te typeren. De methode van Professors Quinn en Cameron is het meest bekend en gebruikt.  Het is niet zo dat een bedrijf maar uit 1 cultuur type bestaat. Wel zien we vaak dat 1 cultuur type het dominantere cultuur type is.

  • Innovatiegericht –  Ben jij flexibel, creatief, zelfstandig bent en durf je risico’s te nemen? Dan past deze cultuur misschien wel bij jou! Vaak zijn het creatieve en/of technologische organisaties die constant bezig zijn met het creëren van nieuwe diensten of producten. Kernbegrippen: Vernieuwen, flexibiliteit, creativiteit, experimenteren, risico’s nemen en groei.
  • ?Mensgericht – Deze type cultuur vind je vaak terug in wat kleinere organisaties met heel veel aandacht voor personeel en de klant. Samenwerking, ontwikkeling van personeel, openheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid zijn onderdelen die kenmerkend zijn voor deze cultuur.  Je kan rekenen op veel coaching, bedrijfsuitjes en betrokkenheid waarin jij jezelf kan ontwikkelen.
  • Beheersgericht –  Hou je van regels en procedures dan voel jij je misschien wel thuis in een beheersgerichte organisatie.  Ook moet je goed om kunnen gaan met hiërarchie. De leidinggevenden coördineren en bepalen de spelregels.  Beheersgerichte culturen vind je vaak in grote corporates. Kernbegrippen: Stabiliteit, voorspelbaarheid,  beheersbaarheid, uniformiteit, efficiëntie en interne focus, zijn kern begrippen in deze cultuur. Oh, en veel vergaderen hoort er ook bij.
  • Resultaatgericht – Ben jij competitief ingesteld en ben jij iemand die van concrete doelstellingen houdt? Dan ben jij misschien wel een type voor een resultaatgerichte cultuur! In deze cultuur kan je rekenen op targets en een beloning bij het halen van deze doelen.Vaak zie je deze cultuur terug bij Advies bureaus en sales gedreven organisaties.

Test: welke bedrijfscultuur past bij jou? 

Doe de officiële test van OCAI om te bepalen welk type bedrijfscultuur het beste bij jou past.

Marjolein
Oprichter,
The Jobfitters

PS. Ben jij toe aan een carrièreswitch omdat je momenteel in een bedrijfscultuur werkt dat niet bij je past ? Kijk dan eens naar onze online cursus ? Jouw Carrière Kompas?

Goede keuzes maken kan je op twee simpele manieren doen

Keuzes maken we meestal niet voor onszelf. Waarom niet? Iedere keuze die we maken bestaat uit een set aan waardes: financieel,  emotioneel, sociaal en intellectuele waardes. Idealiter leg je al deze waardes op een weegschaal voor een weloverwogen beslissing op zowel de korte als de lange termijn.  Helaas werkt het meestal niet zo. Het blijkt namelijk ontzettend moeilijk om al die waardes op de juiste manier af te wegen. Mark Manson, schrijver van het boek ‘ The Subtle Art of Not Giving a Fuck’, schetst een aantal problemen in de manier waarop we denken.

Fouten in de manier waarop we denken:

  1. We zijn natuurlijk geneigd om voor korte termijn winst te gaan in plaats van langere termijn resultaten
  2. Onze ‘dog brain’ overtuigd ons vaak dat wat op dat moment goed voelt ook het juiste is om te doen.Ik heb zin in een pizza want ik heb een baal dag vandaag. Ons brein zegt dan: jij verdient een pizza want jij moet doen waar jij je snel goed bij voelt’
  3. We zijn bevooroordeeld met ons ‘ belief system’ en het beschermen van onze reputatie. We zijn ons veel te bewust van wat anderen over ons denken en maken hier veel te vaak onterechte aannames over
  4. We zijn ook slecht in het zien van lange termijn resultaten omdat het voor mensen lastig is om voorbij hun angsten te kijken.
  5. We doen bovendien moeilijk afstand van dingen waar we veel tijd, energie of geld in gestoken hebben. Dat voelt vaak te pijnlijk want dan moeten we dus blijkbaar aan onszelf toegeven dat we de verkeerde keuze maken.

Kortom, Mark Manson stelt dat emoties jouw besluitvormingsproces kleuren. Emoties van verzadiging en blijdschap sturen namelijk op korte termijn resultaten. Hierdoor limiteer je jezelf van de grote dromen die je over je toekomst hebt. Angst emoties beperken ons weer in het zien van langere termijn resultaten.

Hoe maak je dan wel de juiste keuze?

Aangezien we nu weten dat we veel van onze keuzes maken op basis van onze emoties, wordt het nu tijd dat we ervoor zorgen dat die emoties niet de overhand gaan krijgen in ons besluitvormingsproces. Hoe kan je dat nou het beste doen?

Manier 1: Ga voor de keuze waar je later het minste spijt van krijgt

Een manier om dit te doen is door je beslissingen niet te baseren op succes/falen of geluk/pijn, maar door je keuze te laten afhangen door het vermijden van spijt. Spijt is namelijk het beste meetinstrument om te bepalen wat werkelijk belangrijk voor ons is.

Als we het hebben over het maken van een carrière keuze. Stel jezelf dan de vraag: zou ik over 30 jaar meer spijt hebben van:

  1. Een carrière in dezelfde richting als waar ik nu zit OF
  2. Een carrière waar ik veel verschillende dingen heb geprobeerd en veel risico heb genomen om er eindelijk op m’n  45ste wel achter te komen wat ik echt leuk vind

Als je naar deze keuze kijkt: zie je dan de richting van je keuze scherper voor je? Vaak is spijt namelijk een hele goede raadgever. Spijt geeft aan wat daadwerkelijk belangrijk voor je is op de langere termijn.

Naast spijt kan je ook voor jezelf een lijstje maken met de voors en tegens van een beslissing op zowel de korte als de lange termijn.  Denk vervolgens ook goed na over wat de motivatie is achter je beslissing. Vaak zul je dan zien dat deze beïnvloed is door jouw aannames over wat anderen denken/vinden/voelen. Op zo’n moment moet je eerlijk zijn tegen jezelf en je ook afvragen of het in lijn is met wie je bent en waar je voor staat.

Manier 2:  Leer onafhankelijk te worden van meningen van anderen

Veel van onze emoties worden bepaald door wat anderen van ons denken. Als jij je hier bewust van bent dan kan je bij jezelf ook herkennen dat je een keuze maakt op basis van wat anderen denken of doen.

Kijk bijvoorbeeld naar de kleine beslissingen die je in het leven moet maken: Wat trek ik aan? Hoe richt ik mijn huis in? En zelfs de dingen die je zegt of de grappen die je maakt zijn vaak bepaald door wat andere vinden.  Als je eerlijk bent tegen jezelf, merk je dan dat je keuzes maakt op basis van wat anderen vinden? Als dat zo is, dan is de kans groot dat je dit ook doet met levenskeuzes.

In dat geval moet je echt gaan leren voor jezelf te kiezen.  Als je jezelf betrapt op ‘ wat zal de ander hiervan denken?’ besluit dan om daar niet naar te luisteren. Bewustwording is de eerste stap voor onafhankelijk keuzes maken.

Als je nu vast loopt in je werk en eigenlijk geen voldoening haalt uit wat je doet, stel jezelf dan de keuze:

  1. Ik blijf dit de komende 5 jaar nog doen
  2. Ik investeer de komende 5 jaar om te ontdekken wat ik dan wel wil

Vul de onderstaande tabel voor beide opties in om deze keuze te maken:

Voors Tegens Lange termijn Waar ga ik potentieel spijt van krijgen? Welke waarde heeft deze keuze voor jou?
       








                       

Ben jij er aan toe om de juiste keuzes te maken voor jouw carriere? Met de online cursus Jouw Carrière Kompas krijg jij de tools en zelfinzichten om dit te doen.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is bc164883425eacd16668abd9b1f59d39.png
Marjolein
Oprichter,
The Jobfitters

PS. Ik ben benieuwd! Welke van de twee manieren ga jij toepassen om keuzes te maken? Laat je reactie hieronder achter ?

Mette (27) wil het liefst in een klein bedrijf werken waar ze impact heeft

Kan je ons wat vertellen over jouw vorige baan als marketing medewerker bij het advocatenkantoor?

Ik werkte als communicatie en marketing medewerker bij een middelgroot internationaal advocatenkantoor. Ik heb hands-on ervaring opgedaan en resultaten behaald in meerdere marketing- en communicatiedisciplines om bewustzijn te creëren en het verhaal te vertellen van een sterke juridische speler in de Scandinavische landen, via: content marketing, storytelling en CSR.

Het was een traditionele multifunctionele communicatiepositie, waar ik veel copywriting deed voor verschillende formats, waaronder: persberichten, nieuwsbrieven, verkoopmateriaal, sociale media en website (SEO). Ook maakte ik visuals en grafische afbeeldingen om de artikelen te ondersteunen voor alle formats. In die tijd heb ik veel samengewerkt met externe journalisten, grafisch ontwerpers, web-ontwikkelaars, uitgevers en video-editors om een ​​verscheidenheid aan projecten te managen.

Verder heb ik partners en advocaten geadviseerd over: Media, communicatie en verkoop, en crisiscommunicatie.


Wat doe je nu?

Nu werk ik voor een e-commerce startup dat infrarood kussens ontwerpt, produceert en online verkoopt. Daar ben ik wederom de marketing manager. Deze rol is wel veel veelzijdiger dan mijn vorige marketing functie. Nu werk ik met strategie samen, produceer ik content, beheer ik campagnes en ben ik dagelijks bezig om de gehele customer journey vanaf awareness tot aan verkoop te verbeteren.

Doordat ik voor zo’n breed spectrum verantwoordelijk ben, zijn mijn dagelijkse werkzaamheden ook heel divers. Er is eigenlijk geen dag hetzelfde. En aangezien ik bij een startup met een klein team werk, help ik ook anderen waar dat nodig is. Vooral in het hoogseizoen van Oktober tot December. Dan is het echt ‘ all hands on deck’.  Ik ben dan bijvoorbeeld de ene dag een Black Friday campagne aan het voorbereiden en de volgende dag sta ik in een magazijn de voorraad aan te vullen.

Wat vind je leuk aan je huidige baan?


Ik vind het leuk dat er een korte afstand is van idee tot uitvoering en er ruimte is om creatief te zijn. We krijgen een idee in de ochtend; we voeren het dezelfde of de volgende dag uit. En ik vind het heel leuk dat ik de impact van wat ik doe kan zien en volgen op basis van verkoop, conversie, bezoekers en analyses. Dit is iets dat me het gevoel geeft dat wat ik doe goed is, omdat het een verschil maakt voor het bedrijf.

Ik zou zeggen dat er met name twee projecten zijn waar ik erg trots op ben. De eerste is het produceren van de merkfilm, die gebruikt is als full-length en korte clip in Facebook-advertenties. Het was een leuk en uitdagend proces, van brainstormen over een verhaallijn tot het plannen en vinden van acteurs en locatie tot het runnen van de opnamedag en het toezicht houden op de bewerking. Ik ben erg blij met het resultaat en de samenwerking met het productie team.

Het tweede project, waar ik enorm blij mee ben, zijn de drie productvideo’s die ik heb gemaakt samen met een extreem goede en professionele videograaf, die ons ook hielp met de merkfilm. Het is gewoon verbazingwekkend hoe je van een vrij eenvoudig product een superesthetische en elegante video kunt maken. Je kunt ze hier bekijken: Big Hug, Ploov and Homey.

Wat zijn de mindere kanten van het werk dat je moet accepteren?

Vroeger werkte ik bij een behoorlijk groot advocatenkantoor in Denemarken in een groot kantoor met veel werkgeversvoordelen, sociale activiteiten en een eigen kantoor samen met mijn team. Hier is het veel kleiner. Er is één ruimte, waar alles wordt gedaan: verkoop, marketing, service, reparatie en retour. Het is zowel goed als slecht. Goed omdat je weet wat er aan de hand is en een vinger aan de pols hebt over welke processen moeten worden geoptimaliseerd, maar het kan ook moeilijk zijn om iets voor elkaar te krijgen omdat er zoveel gebeurt en je snel afgeleid kunt zijn.

Als je de twee rollen met elkaar vergelijkt, wat zijn de grootste verschillen wat jou betreft?

Afgezien van het voor de hand liggende: verschillende industrieën, verschillende producten / diensten, verschillende grootte, ik zou zeggen dat het grootste verschil voor mij de impact was. In mijn huidige functie kan ik vrijwel direct de impact van de wijzigingen, de inhoud en de campagnes die we maken volgen in de verkoop, in de analyse en in de cijfers.

In mijn vorige rol had ik geen idee hoe bijvoorbeeld de 50-pagina Powerpoint-presentatie of pitch ging. Hebben we de klant gekregen? Hebben we nieuwe leads gekregen? Geen idee of het werk dat ik deed een verschil maakte of gewoon pluis was. En voor mij was het frustrerend dat er geen manier was om de inhoud die we maakten op te volgen of te volgen.

Een ander groot verschil voor mij is de snelheid. In mijn huidige functie omdat het een klein bedrijf is met een ondernemersmentaliteit. Er is een zeer korte weg van idee naar uitvoering. Wanneer we een idee krijgen, bespreken we het en dan doen we het. We testen, proberen en falen. En als het werkt, houden we het en doen we er meer van. Ik hou van die manier van werken. In mijn vorige functie voelde ik dat alles langzaam ging en het was moeilijk om nieuwe ideeën te introduceren of iets te veranderen, een stap vooruit, twee stappen achteruit.

Wat heeft jouw voorkeur: werken voor een klein of groot bedrijf?

Op basis van wat ik heb meegemaakt in de laatste 6 maanden, in een klein bedrijf met grote impact, zou ik nu opnieuw voor een soortgelijk bedrijf en mentaliteit gaan. Ik heb het gevoel dat ik de afgelopen 6 maanden zoveel meer heb geleerd en ontwikkeld vergeleken met de afgelopen 3 jaar bij het advocatenkantoor. Het was super intens en een hele gave ervaring. En het heeft me veel vertrouwen gegeven dat ik vrijwel alles kan doen.

Wat raad je anderen aan die momenteel bij een groot bedrijf werken en een klein bedrijf overwegen?

Werken in een groot bedrijf is meestal veilig en minder riskant. Het salaris is goed, je hebt een team om je heen, er is een duidelijk proces van hoe dingen worden gedaan en wie wat doet. Er zijn allerlei benefits en bij veel grote bedrijven ook veel sociale activiteiten. Wanneer je naar een kleiner bedrijf gaat, heb je dat waarschijnlijk niet allemaal. Dat vind ik zelf helemaal niet erg. Voor mij is het belangrijker dat ik het gevoel heb dat mijn werk wordt gewaardeerd en impact heeft.

In een kleiner bedrijf krijg je meer zeggenschap en kan je daardoor ook meer impact maken. Mijn advies zou zijn om ruimdenkend te zijn en bereid te zijn om ​​risico’s te nemen. All the magic happens outside your comfort zone?

Wil jij net als Mette een succesvolle carrièreswitch maken? Met Jobfitters loopbaankit kunnen wij jou de tools en inzichten geven om dit te doen!

Herken jij je in het verhaal van Mette? Of ben je geïnspireerd? Laat het haar in het reactieveld onderaan de pagina weten, dat vindt ze vast leuk!

ENGLISH TEXT 


Mette (27) experiences a world of difference between her marketing role at a law firm and her current role at a startup.    

Can you tell us something about your previous job as a marketing employee at the law firm?    

I worked as a communication and marketing manager at a medium-sized international law firm. I have gained hands-on experience and achieved results in multiple marketing and communication disciplines to create awareness and tell the story of a strong legal player in the Nordic countries through: content marketing, storytelling and CSR.   

It was a traditional multifunctional communication position, where I did a lot of copywriting for various formats, including: press releases, newsletters, sales material, social media and website (SEO). I also made visuals and graphic images to support the articles for all formats. During that time I worked a lot with external journalists, graphic designers, web developers, publishers and video editors to manage a variety of projects.    

I have also advised partners and lawyers on: Media, communication and sales, and crisis communication. 

What are you doing now?    

Now I work for an e-commerce startup that designs, produces and sells infrared cushions online. Again I am the marketing manager. This role is much more versatile than my previous marketing position. Now I work together with strategy, I produce content, I manage campaigns and I am working daily to improve the entire customer journey from awareness to sales.     

Because I am responsible for such a broad spectrum, my daily activities are also very diverse. No two days are the same. And since I work for a startup with a small team, I also help others where needed. Especially in the high season from October to December. Then it really is “all hands on deck”. For example, one day I am preparing a Black Friday campaign and the next day I am replenishing the stock in a warehouse. 

What do you like about your current job?    

I like that there is a short distance from idea to implementation and there is room to be creative. We get an idea in the morning; we implement it the same or the next day. And I really like that I can see and follow the impact of what I do based on sales, conversion, visitors and analysis. This is something that makes me feel that what I am doing is of value because it makes a difference to the company.   

I would say that there are two projects in particular that I am very proud of. The first is the production of the brand film, which is used as a full-length and short clip in Facebook advertisements. It was a fun and challenging process, from brainstorming across a storyline, to planning and finding actors and a location, running the recording day and, supervising the editing. I am very happy with the result and the collaboration with the production team. The second project, which I am very happy with, is the three product videos that I made together with an extremely good and professional videographer, who also helped us with the brand film. It’s just amazing how you can turn a fairly simple product into a super aesthetic and elegant video. You can view them here: Big HugPloov and Homey

What are the lesser sides of the work that you have to accept?    

I used to work at a fairly large law firm in Denmark in a large office with many employer benefits, social activities and my own office with my team. It is much smaller here. There is one space where everything is done: sales, marketing, service, repair and returns. It is both good and bad. Good because you know what’s going on and have a finger on the pulse about which processes need to be optimized, but it can also be difficult to get something done because so much is happening and you can be easily distracted. 

If you compare the two roles with each other, what are the biggest differences in your opinion?    

Aside from the obvious: different industries, different products / services, different sizes, I would say the biggest difference for me was the impact. In my current position I can almost immediately follow the impact of the changes we make in the data results.   In my previous role I had no idea how, for example, the 50-page PowerPoint presentation or pitch went. Did we get the customer? Did we get new leads? No idea if the work I did made a difference or was just fluffy. And for me it was frustrating that there was no way to track or follow the content we created.   Another big difference for me is the speed. In my current position it is much faster because it is a small company with an entrepreneurial mentality. There is a very short path from idea to implementation. When we get an idea, we discuss it and then we do it. We test, try and fail. And if it works, we love it and we do more of it. I love that way of working. In my previous position I felt that everything was slow and it was difficult to introduce new ideas or to change something, one step forward, two steps back. 

What do you prefer: working for a small or large company?    

Based on what I have experienced in the last 6 months, in a small company with great impact, I would now again go for a similar company and mentality. I feel that I have learned and developed so much more in the last 6 months compared to the last 3 years at the law firm. It was super intense and a very cool experience. And it has given me great confidence that I can do almost anything. 

What do you recommend to others who currently work for a large company and are considering a small company?  

Working in a large company is usually safe and less risky. The salary is good, you have a team around you, there is a clear process of how things are done and who does what. There are all kinds of benefits and with many large companies also many social activities. When you go to a smaller company, you probably don’t have it all. I don’t mind that at all. It is more important to me that I feel that my work is appreciated and has an impact.   In a smaller company you get more say and therefore you can make more impact. My advice would be to be broad-minded and willing to take risks. All the magic happens outside of your comfort zone? 

Lisanne (31) verruilde haar rol als Business Analist voor het runnen van d’r eigen fashion boetiek

Kan je jouw baan als Business Analist omschrijven?

Na mijn Finance Master ben ik in eerste instantie aan de slag gegaan als Business Analist bij een groot accountancy kantoor en na een jaar of drie besloot ik de overstap naar de fashion industrie te maken. Bij een groot internationaal merk ben ik toen als Business Controller gestart.

In mijn werk op Finance afdelingen was ik uiteraard met name bezig met het analyseren van cijfers en op basis van die cijfers ook een prognose voor de toekomst maken. Veel stoeien in excel dus. Ook werd van mij verwacht dat ik management rapportages maakte en analyseerde welke aspecten van het bedrijf beter konden. Ik was een soort interne adviseur voor de ‘business stakeholders’.

Dat werk ging me goed af maar ik merkte wel dat het voor mij te eenzijdig was. Ik gebruikte voor mijn gevoel maar één kant van mijn capaciteiten, alleen het cijfermatige. Terwijl ik eigenlijk ook een creatief iemand ben. Ik heb ervaren dat het bij een corporate goed werkt om in één ding heel goed te zijn. Maar ik wilde me op meerdere vlakken ontwikkelen en merkte dat ik daar tegenaan liep. Ik ben dan toch wel iemand die er alles uit wil halen wat er in zit.

Was dat ‘eenzijdige’ het enige wat je miste bij een corporate?

Ik wil vooropstellen dat ik veel mooie herinneringen aan deze tijd heb overgehouden. Het samenwerken met collega’s op projecten en écht dat teamgevoel mis ik nog weleens. Maar er zijn een aantal redenen dat ik er toch voor gekozen heb om weg te gaan.

Ik riep altijd tegen iedereen dat ik ‘ondernemend ben’. Op een zeker moment dacht ik bij mezelf: dan moet ik dat ook maar eens laten zien. Ik had voor mezelf ook bedacht dat ik als ondernemer meer van mijn capaciteiten zou kunnen inzetten dan dat ik destijds in mijn analisten rol deed.

Bovendien ben ik ook iemand die snel verandering wil zien. Ik wil iets bedenken en het dan ook meteen implementeren. Dat blijft gewoon lastig binnen een groot bedrijf waar je met veel verschillende meningen te maken krijgt.

Daar komt ook nog eens bij kijken dat ik niet de beste politieke tijger ben die er rondloopt. Ik had niet het geduld en de aandacht om iedereen te informeren en te betrekken bij besluitvorming. En om echt succesvol te kunnen zijn binnen een corporate, moet je toch wel iemand zijn die het geduld hiervoor heeft.

Waar heb je het roer naar omgegooid?

Ik ben samen met een vriendin een fashion boetiek gestart: UNC Wardrobe. Het was en is nog steeds hard werken hoor. Maar vooral in het begin toen ik het nog combineerde met mijn fulltime baan. Weekenden lang deden we pop-ups op locaties zoals de Fenix Food Factory en het Hoxton hotel in Amsterdam. We huurden een busje, laadde die in met alle kleding, haalde het leeg en stalden het uit. Dat waren lange weekenden. Gelukkig kregen we al snel een vaste locatie in Rotterdam en inmiddels ligt uitbreiding in een andere stad op de loer.

Hoe zien je dagen er nu uit als je het vergelijkt met je vorige baan?

Ik maak langere dagen maar heb wel veel meer variatie. De ene dag doe ik administratie en los ik operationele problemen op. Op andere dagen ben ik creatief bezig met het vormgeven van m’n eigen merk. En de laatste dagen van mijn werkweek sta ik in de winkel en heb ik veel direct contact met mijn klanten.

Ook ervaar ik dat ik nu veel meer contact met verschillende type mensen heb. Tijdens m’n studie kwam ik met name in contact met hoger opgeleiden en dat bleek na mijn studie in mijn werk ook zo te zijn. Je rolt als het ware weer in dezelfde type omgeving. In een winkel kom je veel meer verschillende type mensen tegen en dat vind ik leuk.

Wat ik ook heel fijn vind van de situatie nu is dat als ik nu iets bedenk, dan kan ik het ook meteen uitvoeren. Ik ben echt m’n eigen baas. En als resultaatgericht persoon zoals ik, is dat heel fijn.

Ben je blij dat je de stap gemaakt hebt?

Ja ik ben blij dat ik de stap gemaakt heb. Ik zie m’n werk nu niet echt als werk. Ik ziet het meer als m’n eigen ding doen. Ik mag de hele tijd mijn eigen ideeën uitvoeren. Ik bepaal de visie van het bedrijf. Je hebt niemand die zegt dat iets niet kan. Veel vrijheid van denken.

Wat zijn jouw grootste uitdagingen tot nu toe geweest?

Ik ben UNC begonnen toen ik 28 was en heb dus relatief jong veel mensen moeten aansturen. Management capaciteiten had ik destijds eigenlijk nog niet. Het aansturen van mensen kan behoorlijk uitdagend zijn vooral als je nog jong bent.  Op school leer je heel vaak in een team te werken maar nu was ik ineens de manager.

Ook vond ik het jammer dat ik geen collega’s meer had. Iedereen ‘werkt nu voor je’.  Je werkt natuurlijk wel in een team maar je bent wel echt de leider. Dat is anders dan als je er onderdeel van bent dan heb je natuurlijk veel meer dat je gezamenlijk een beslissing kan maken.

Wat voor advies zou jij anderen geven die in een rol zitten waar ze niet happy zijn?

Ik zou sowieso niet focussen op wat je allemaal niet leuk vind in je werk.  Mijn filosofie is dat mensen uiteindelijk altijd iets willen wat ze op dit moment niet hebben. Het gras is altijd groener bij de buren. Dat is een negatief uitgangspunt en zegt ook weinig over de richting je beter op kan gaan. Waar ik zelf naar zou kijken is: wat vind ik leuk? En vaak is dat ook iets waar je heel goed in bent. Op het moment dat je dat gevonden hebt dan wordt werk niet meer werk.

Denk bijvoorbeeld na over wat je vroeger ook leuk vond. Ik wilde bijvoorbeeld kapster worden. Het leek mij namelijk leuk om mensen blij te maken met hun kapsel. En dat is natuurlijk ook in een winkel zo: ik maak mensen blij met een leuke outfit. Ga dus terug naar je basis.  

Ik zou ook mensen om je heen vragen wat zij jouw sterke punten vinden. Vraag de mensen op werk, familie en ook vrienden. Zij kennen jou het beste en kunnen jou nieuwe inzichten geven.  Ook kun je je beoordelingen natuurlijk als referentie gebruiken. Bij mij in mijn beoordelingen kwam heel duidelijk naar voren dat ik goed was in het efficiënt volbrengen van taken. Een vaardigheid dat natuurlijk goed van pas komt als je wilt ondernemen. Ook wist ik van mezelf dat ik creatief was.  Dat ik ondernemer moest worden werd mij dus al snel duidelijk.

Tot slot wil ik ook nog meegeven dat het nooit gaat lukken om al je wensen in volbrenging te brengen. Geen enkele baan is perfect. Belangrijk is dus dat jezelf afvraagt wat de meeste prioriteit voor jou heeft.

Wil jij net als Lisanne een succesvolle carriereswitch maken? Met de online cursus Jouw Carriere Kompas kunnen wij jou de tools en inzichten geven om dit te doen!

Herken jij je in het verhaal van Lisanne? Of ben je geïnspireerd? Laat het haar in het reactieveld onderaan de pagina weten, dat vindt ze vast leuk!

Cynthia (31) doet nu wat ze écht wil.

Terwijl ik tijdens een koffie date vertelde dat ik nog wat inspirerende verhalen voor mijn blog zocht,  zei Marit enthousiast:  “ik heb nog wel een leuk verhaal voor je blog! Een oud-collega van mij heeft een aantal drastische carriereswitches gemaakt. Ze is ooit gestart als verpleegkundige, ging toen werken in de buitendienst bij een Farmaceutisch bedrijf, om vervolgens het roer om te gooien als recruiter en inmiddels is ze toch weer verpleegkundige. Echt iemand die durft, heel inspirerend!”

Jullie zullen begrijpen dat dit verhaal mij inderdaad nieuwsgierig maakte. Ik moest Cynthia (31) – de collega over wie het ging – echt even spreken.  Hoe heeft ze de drastische stappen in haar jonge carrière durven maken en is ze blij met wat ze nu doet?

Hoe ben jij je carrière gestart?

Ik ben mijn carrière begonnen als verpleegkundige in het ziekenhuis. Ik heb dit bijna 3 jaar gedaan toen ik uiteindelijk bij mezelf merkte dat ik het onregelmatige werken niet fijn vond en het lichamelijk ook behoorlijk zwaar was.  Bovendien ging het meeste van mijn tijd naar alles behalve het contact met patiënten. En juist het contact met de patiënten was voor mij de reden om dit werk te gaan doen. Toen ben ik de farmaceutische industrie ingerold.

Hoe ben je van verpleegkunde de farmaceutische industrie in gerold?

Heel simpel, via een wervingenselectie bureau. Zij zeiden tegen mij: wij hebben een baan voor je gevonden waar je kunt pionieren, je eigen gang kunt gaan en je eigen klanten hebt. Nou zo gezegd zo gedaan, ineens werkte ik in de buitendienst van een groot farmaceutisch bedrijf. Daar heb ik uiteindelijk bijna 4 jaar gewerkt maar op een gegeven moment ging het knagen. Ik dacht: is dit het nou? Ik vond het tijd om een volgende stap te zetten. Ik wist namelijk bij mezelf, anders ga ik hier nooit meer weg. Nou en dan komt weer zo’n moment dat je gaat nadenken; wat zou ik nog meer kunnen gaan doen? En ineens bedacht ik me dat de recruitment wel iets voor mij zou kunnen zijn. Ik dacht, ik ben een echte verbinder dus ik kan goed de verbinding leggen tussen werkgever en werknemer. Bovendien ben ik goed in klantcontact en kan ik goed gesprekken voeren.  Met al deze conclusies op zak ben ik  gaan solliciteren. Binnen 2 weken had ik een baan als recruiter/consultant.

Wat een drastische stap om ineens de recruitment in te gaan, hoe komt dat?

Als ik iets in mijn hoofd heb zitten dan doe ik dat ook. Ik geloof echt in dingen proberen, en dan soms ook onderuitgaan. Gewoon weer opstaan en ervaren dat dit het niet is. Nou en dat heb ik dus ook gedaan bij het recruitment kantoor waar ik ben gaan werken. Ik heb er nog geen 3 weken gewerkt en ben nog nooit zo ongelukkig geweest.

Wat maakte jou ongelukkig in je baan als recruiter?

Ik zat op een stoel in een kantoortuin en voelde me echt letterlijk gevangen. Je moet je voorstellen dat ik echt de hele dag potentiële kandidaten moest bellen. Ik moest tientallen telefoontjes per dag doen. Alleen tussendoor een uurtje pauze om lucht te scheppen. Vreselijk vond ik het.  Maar goed, ik zat nog wel in mijn proefperiode dus toen mijn werkgever en ik besloten niet met elkaar verder te gaan kwam ik gelijk in de WW terecht. Toen ben ik meteen ook 3 maanden werkloos geweest.  Uiteindelijk heb ik dan toch maar weer de stap terug naar de farmacie gemaakt. Want ja, dat was op dat moment het makkelijkst om te doen. Maar toen wist ik al dat ik dat eigenlijk niet meer wilde. Maar ja ik moest geld verdienen dus maakte ik een praktische keuze om als Accountmanager aan de slag te gaan. Mijn contract werd daar na een jaar niet verlengd waardoor ik wederom in de WW terecht kwam. En toch besloot ik daarna tóch weer in de farma als accountmanager te gaan werken.

Waarom ging je toch iets doen waar je hart niet lag?

Als je eenmaal in dat wereldje van accountmanagement zit dan kom je er bijna niet meer uit. Farma is echt een goudenkooi. Je rijdt in dikke auto’s en je krijgt een heel goed salaris.  Ik wist dat ik dat  nergens anders meer ging krijgen. Maar goed, tegelijkertijd wist ik dat ik er niet gelukkig van zou worden en dat ik een andere stap moest gaan zetten.

Wanneer ging bij jou de knop om, dat je wist dat toch echt iets moest gaan doen waar je gelukkig van zou worden?

Dat komt voornamelijk door mijn privé situatie. Ik had in korte tijd een hoop narigheid meegemaakt en begon me telkens meer te beseffen wat de waarde van geluk is. Ik leef maar een keer dus ik wist dat ik iets moest gaan doen waar ik wel gelukkig van zou worden. Een belletje met een vriendin gaf de doorslag. Ik vertelde haar wederom dat ik eigenlijk mijn BIG registratie wilde halen zodat ik toch weer aan de slag zou kunnen als verpleegkundige. Maar ik benoemde wederom al mijn smoesjes dat ik geen tijd zou hebben, geen geld, etc. En toen drukte ze mij met de neus op de realiteit: “hou een keer op met je smoesjes en ga nou echt een keer die BIG registratie halen”. En op dat moment barstte ik in tranen uit. Ik voelde tot in mijn tenen dat het nu echt anders moest.  Een soort realiteitsbesef. Ik zeg altijd heel wijselijk tegen iedereen dat je moet doen waar je gelukkig van wordt maar zelf deed ik dat niet.  En op dat moment besloot ik mijn BIG registratie te halen. Binnen 10 minuten had ik me aangemeld voor de bijscholing en ook het landelijk examen heb ik me gelijk voor ingeschreven.

Want met die BIG registratie wilde ik, net als die vriendin van mij, aan de slag als Arboverpleegkundige. Zij riep namelijk al tijden tegen mij dat dit op mijn lijf geschreven was. Ik ben namelijk een hulpverlener en wil iets voor mensen kunnen betekenen. Mensen ook echt op een andere manier naar dingen laten kijken en ze een stapje verder helpen in hun proces.

Zo gezegd, zo gedaan. Toen heb ik weer scholing moeten volgen (een week of 4)  en heb ik in maart 2018 een landelijk examen gedaan. Nadat ik te horen kreeg dat ik geslaagd was, ben ik heel gericht gaan solliciteren bij arbodiensten. En nu werk ik sinds 1 september 2018 bij HumanCapitalCare.

Ben je blij met je keuze?

Ik heb geen dag spijt gehad van al mijn keuzes die ik gemaakt heb maar met name deze niet.

Wat ik nu doe zet mij in mijn kracht als verbinder en contactmaker. Ik doe nu preventie en verzuimspreekuren en coach ook leidinggevenden over o.a. verzuim en hoe ze daar het beste mee om kunnen gaan. Ik heb de vrijheid om het zelf richting te geven en de ruimte om te doen wat ik denk dat goed is(uiteraard binnen de wettelijke kaders) Iedere dag help ik mensen een stap te zetten die voor hun goed voelt zodat ze uiteindelijk, net als ik, iets gaan doen waar ze (hopelijk) blij van worden en in ieder geval inzicht hebben gekregen.

Wat is jouw tip voor mensen die nu even vastlopen in hun carrière en niet weten wat ze willen?

Ga onderzoeken waar je passie ligt en volg je hart. Ontdek voor jezelf wat dat is door op onderzoek uit te gaan met bijvoorbeeld een loopbaancoach, een huisarts, een bedrijfsmaatschappelijk werker of wat dan ook. Ik vind altijd: stil staan is achteruitgang. Kom in beweging, ga dingen uitproberen. Ga op onderzoek uit als je niet weet wat je leuk vindt.

Maar het belangrijkste is dat je gaat denken in mogelijkheden en niet in beperkingen!

Wil jij net als Cynthia een succesvolle carriereswitch maken? Met de online cursus Jouw Carrière Kompas krijg jij de tools en inzichten om dit te doen!

Herken jij je in het verhaal van Cynthia? Of ben je geïnspireerd? Laat het haar in het reactieveld onderaan de pagina weten, dat vindt ze vast leuk!

Afbeeldingsresultaat voor volg je hart